Abhuta-parikalpa (Σ)

«Η διαδικασία της φαντασίωσης ή της προβολής πάνω στη νόηση, αυτού που είναι μη πραγματικό». Το οποίο ο άνθρωπος μετά, αυθόρμητα, από καθαρό εγωϊσμό, του προσθέτει αξίες και προσόντα που δεν έχει. Η μελέτη της φαντασίωσης (για να την υπερβεί φυσικά κανείς) είναι μια βασική τοποθέτηση της σχολής *Υogacara, η οποία περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί «η άλλη εξάρτηση», δηλαδή εκείνη που οφείλεται στη σχετική (*paratantra) ή την υποκειμενική φύση του ανθρώπου (*svabhava). Ο οποίος αυθόρμητα από ανεδαφική εμπιστοσύνη στον εαυτό του και στην αλάνθαστη τάχα κρίση του, για να προβάλλει την ικανότητά του ότι επιλέγει ορθά, θεωρεί δική του ανάγκη να του προσθέτει αξίες που δεν έχει. Επιβάλλει έτσι τη λανθασμένη δυική αντίληψη (grahaka) πάνω στην καθημερινή εμπειρία, με αποτέλεσμα το όποιο αντικείμενο (grahya) της θέασής του, να αποκτά μια φανταστική πλέον (*parikalpita) υπόσταση, ή υποκειμενική φύση (*svabhava). Πράγμα το οποίο οδηγεί μοιραία στην αυτοεξαπάτηση και τη μη πραγματική εκτίμηση της ποιότητας των φαινομένων. Υποκρύπτει έτσι το δηλητήριο της αρπακτικότητας (*raga) πάνω σε ότι θεωρείται τάχα αληθινό, ωραίο και ωφέλιμο. Με όλες τις αρνητικές από αυτό συνέπειες, καθώς ο άρπαγας μοιραία και τελικά αρπάζεται σφιχτά χωρίς να το υποψιστεί, από το ίδιο το αντικείμενο της αρπαγής του. *Grahya-grahaka.