Abhiseka (Σ)

(Θ. dbang-skur). Κυριολεκτικά σημαίνει «ράντισμα». Προέρχεται από τον Ινδουισμό, στον οποίο υπήρχε σαν μια διαδικασία κάθαρσης των οπαδών του με τον τρόπο αυτό, όταν έπρεπε να πάρουν μέρος εκείνοι σε ομαδικές θρησκευτικές συνάξεις. Στο Βουδισμό έχει καταστεί μια τελετή ενδυνάμωσης. Αλλά σημαίνει πλέον και ευχέλαιο, ευλογία, εισαγωγή στο νόημα μιάς διδασκαλίας, τελικά όμως και δεδομένα είναι μια τελετή Μύησης. Μια τελετή κατά την οποία ο μαθητής εισέρχεται στον κύκλο (*Mandala) μιας ειδικής Ταντρικής Θεότητας, με την καθοδήγηση του Ταντρικού του Διδασκάλου (*Lama), οπότε έχει έτσι το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση να ασκείται τακτικά πάνω σε αυτήν. Στις ανώτερες Τάντρες (*Tantra) η κυριότερη «εισαγωγή», είναι εκείνη στη Μάνταλα των Πέντε Βουδικών Οικογενειών (*Buddhakula). Η σχετική τελετή παρέχει στον ασκούμενο μετά την κάθαρσή του, το δικαίωμα να χειρίζεται τα ανάλογα τελετουργικά εργαλεία, να παίρνει ένα καινούργιο μυστικό όνομα και να περιβάλλεται με τα κατάλληλα ενδύματα. Έτσι έχουμε την πενταπλή Αμπισέκα που ενδυναμώνει τα στοιχεία που συνθέτουν το σώμα του ασκητή. 1) Εκείνη του Ύδατος (για κάθαρση) μέσα από τη Βουδική οικογένεια της Ανατολής (*Vajra), 2) του Στέμματος που την παίρνει από την οικογένεια του Νότου (*Ratna), με το στοιχείο της γης σαν βάση, μέσα από το πολύτιμο πετράδι που αυτή περικλείει, 3) του Κρυστάλλου από την οικογένεια του Λωτού της Δύσης (*Padma), που αναδεικνύει το στοιχείο του πυρός, 4) του Κώδωνα από την οικογένεια του Βορρά (*Karma) που αξιοποιεί τις δονήσεις του στοιχείου του Αέρα και τελικά 5) του Μυστικού Ονόματος από την οικογένεια του Κέντρου (*Buddha), μέσα από το στοιχείο του χώρου. Μια Αμπισέκα συνήθως συνοδεύεται από την άδεια ανάγνωσης του σχετικού κειμένου (Θ. *lung) και από τις προφορικές οδηγίες του Διδασκαλου (Θ. *tri) για το πώς θα πρέπει δηλαδή να πραγματοποιείται και να υλοποιείται η σχετική άσκηση. Σύμφωνα με την *Αnuttara yoga tantra, υπάρχει μια απλοποιημένη τέτοια τελετή, που συνίσταται από τέσσερες κύριες ενδυναμώσεις: α) του Δοχείου, που αναφέρεται στο δοχείο-σώμα (το φυσικό σώμα του ασκητή που το οραματίζεται όπως ήταν στην ακμή της ηλικίας του, ανεξάρτητα από τα χρόνια της ζωής του) (kalabhisheka / vase initiation) που συνδιάζεται με την εκφώνηση της λευκής συλλαβής «ΟΜ»». β) από τη Μυστική, που αναφέρεται στο Λόγο, που εδρεύει στο ενεργειακό κέντρο της βάσης του λαιμού, (guhyabhisheka / secret initiation) που συγχρονίζεται με την εκφώνηση του ήχου «Α» που εκπέμπει κόκκινες ακτίνες. γ) από εκείνη της Σοφίας, που αναφέρεται στο ενεργειακό κέντρο που βρίσκεται στο ύψος της καρδιάς (prajnabhisheka / wisdom initiation), και που καθαρίζει το πνεύμα με την εκφώνηση της γαλάζιας συλλαβής «ΧΟΥΜ» και δ) από την «τέταρτη» που λέγεται απλά έτσι (chaturabhisheka / fourth initiation), καθώς αυτή ενώνει και τα ανωτέρω τρία επίπεδα της ύπαρξης, σε ένα και μόνο, όπως ήταν αυτά εξ αρχής. Που για χάρη της δικής μας περιορισμένης κατανόησης και σύλληψης, αναλύονται σε τρία, τέσσερα ή και σε περισσότερα, ενώ η ύπαρξη είναι και παραμένει πάντα ενιαία, ολοκληρωμένη και αδιαχώριστη. *Om-A-Hum, *Diksa.